Ο Ελικωνας ειναι ενα βουνο που ακομα αντεχει στην ανθρωπινη παρεμβαση, και προσφερεται για μια τετοια εξορμηση.
Η μερα ηταν οπως επρεπε, με ιδανικο καιρο για την βολτα μας.
Η παρεα μας ξεκινησε το πρωι ασφαλτινα,ωστε να καλυψουμε γρηγορα τα χιλιομετρα μεχρι τις Πλαταιες.
Δεξια του χωριου μπηκαμε στην πεδιάδα Λεύκτρων-Πλαταιών και οδηγησαμε αναμεσα σε αμπελωνες και χωραφια που σχηματιζαν ενα υπεροχο χαλι.
Πρωτη σταση καναμε στον Εποπτικό - αμυντικό τετράγωνο πύργο των Πλαταιων.
Πρόκειται για εναν μαλλον Φραγκικο πυργο του 13ου – 14ου αι. μ.Χ και εποπτευε τον κάμπο των Πλαταιών και της Θήβας.
Αφου ρυθμισαμε πιεσεις στα ελαστικα μας, συνεχισαμε στο ιδιο μοτιβο προς Μελισσοχωρι και Θεσπιες,οπου εγινε ανεφοδιασμος στο βενζιναδικο.
Πορειας συνεχεια προς Ασκρη,οπου απο εκει αρχισαμε να ανεβαινουμε τον Ελικωνα.
Συντομα πιασαμε το Ελατοδασος της περιοχης.
Η θεα προς τον καμπο της Κωπαιδας
Η βραδυνη βροχη ειχε κανει το τερεν διασκεδαστικο.
Περασαμε μεσα απο την Ευαγγελιστρια, και απο εκει ξαναμπηκαμε χωμα κανοντας την ακροπολικη διαδρομη μεχρι το Ζερικι.
Υπεροχες εικονες Ελληνικης επαρχιας ξεπροβαλαν στα ματια μας.
Οικοσιτα ζωα που βοσκουσαν στα χειμαδια της περιοχης,ενα υπεροχο δασος Βελανιδιας γυρω μας και εμεις μεσα στο βουνο να οδηγαμε σαν παιδακια στο παρκο!
Φτασαμε σε ενα νταμαρι οπου καναμε μια μικρη σταση για τις σωματικες μας αναγκες.
Βεβαια δεν χαθηκε η ευκαιρία και για φωτογράφηση
Και οι αφεντομουτσουναρες μας
Φευγοντας συνεχισαμε το παιχνιδι μας
Παρακατω μας χαλασε η εικονα των εργων για την εγκτασταση και αποθηκευση της αιολικης ενεργειας στην περιοχη.
Την προσπερασαμε και συνεχισαμε ανεβαινοντας το βουνο προς την θέση Παλιομηλιά Ελικώνα και τελικα το Ζερικι.
Αθανατη Ελληνικη επαρχια σε μια φωτογραφια!!!
Το χωριο Ζερικι στο βαθος με το οροπεδιο του και το βουνο να περιτριγυριζει ολη την περιοχη.
Το πιστακι-δρομος θα μας οδηγησει μεχρι το Κυριακι.
Το κεφαλοχώρι του Ελικώνα είναι το Κυριάκι, που κατά τη διάρκεια της γερμανοϊταλικής κατοχής πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση, με αποτέλεσμα να καεί από τους Ιταλούς και από τους Γερμανούς.
Σήμερα, το Κυριάκι παράγει αγνά προϊόντα, διαθέτει παραδοσιακά καφενεία, ταβέρνες, καφετέριες, καθώς και ξενώνες για διαμονή.
Εμεις ωστοσο το προσπερασαμε,καθως μας τραβουσε η θαλασσα!
Τραβηξαμε λοιπον νοτια προς τον Καραχάλιο (ή Παναγία Καλαμιώτισσα).
Στον δρομο μας δεξια αντικρισαμε απο ψηλα το εργοστασιο αλουμινας και απεναντι του διακρινονται τα Αντικυρα.
Ωστοσο παρακατω,εκει που οι νοτιες αποληξεις του Ελικωνα καταλήγουν στον Κορινθιακο κολπο, πραγματικα χαζεψαμε.
Αρχισαμε να κατεβαινουμε προς την θαλασσα,αλλα χωρις να την προσεγγυσουμε,μενοντας στις παρυφες του βουνου και κανοντας ισως την πιο απαιτητικη διαδρομη της ημερας.
Σχεδον καθολου φωτογραφιες απο αυτο το κομματι της διαδρομης, καθως το περασαμε μονορουφι.
Μια μονο απο ψηλα στην αρχη της και πριν δυσκολεψει.
Και ακομα μια στο τελειωμα της
καποιος εκει μεσα φωναζε μεσα απο το κρανος του οπως στο Joe Bar Team, Γαμωτ...γαμωτ...γαμωτο!!!
Στο τελος αποζημιωθηκαμε καθως ειδαμε την μονη των Αγιων Θεοδωρων απο τελεια οπτικη γωνια.
Εχει Μετεωρο η Βοιωτια?
Και ομως εχει!
Συνεχισαμε χωματινα σε μια τεχνικη διαδρομη που μας εβγαλε πανω απο το καναλι του Μορνου με ωραια θεα τον Κορινθιακο.
Ο οικισμος που φαινεται ειναι το Σαραντι.
Λιγο μετα τον Προδρομο πιασαμε ασφαλτο προς Δομβραινα.
Καπου εκει χαιρετησαμε τον Αλεξ που επρεπε να γυρισει πισω και εμεις συνεχισαμε προς Αλυκη την οποια παρακαμψαμε χωματινα και περνωντας απο Ξηρονομη και Ελλοπια βγηκαμε Καπαρελι.
Τελευταιο χωματινο σκελος στις παρυφες του Κιθαιρωνα,που θα μας οδηγησει στις Πλαταιες οπου και κλεισαμε την βολτα μας σε ταβερνα του χωριου με νοστιμα κοψιδια.
Τελευταια μας εικονα οι αιωροπτεριστες πανω απο το χωριο.
Η βολτα μας βγηκε χωρις απροοπτα και αβαριες.
300 χιλιομετρα περιπου, με τα 100 να ειναι χωματινα.
Γεμισαμε ομορφες εικονες και φορτωσαμε τις μπαταριες του μυαλου και την ψυχης μας.
Ευχαριστω τους συνοδοιπορους μου, Ειρηνη, Αλεξ, Γιαννη, Κωστα και Τακη.
Ελπιζω γρηγορα να ξαναταιριαξει και να ξαναβγουμε στα αγαπημενα μας βουνα.
Μεχρι τοτε...να μαστε καλα!